جشنواره جوان سوره

معرفی داوران جشنواره شعر و داستان جوان سوره:

خبرگزاری ایسنا

نقد کتاب "چاپ بیروت"

یادداشت مرا بر کتاب « چاپ بیروت» سروده ی «علی داودی» بخوانید در :

جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی

سایت شهرستان ادب

خبرگزاری فارس

شعرخوانی حسنا محمدزاده در کنگره حلقه ریان

شعرخوانی «حسنا محمدزاده» در اختتامیه کنگره «حلقه ریان» محرم و صفر

برای مشاهده ویدیو روی عکس کلیک کنید

نقد کتاب " آیینه کاری سکوت"

یادداشت مرا بر کتاب « آیینه کاری سکوت» سروده ی «نیلوفر بختیاری» بخوانید در :

روزنامه وطن امروز

سایت شهرستان ادب

نقد کتاب "واقعه"

یادداشت مرا بر کتاب « واقعه » سروده ی دکتر «غلامرضا کافی» بخوانید در :

خبرگزاری فارس

سایت شهرستان ادب

نقد کتاب " رو به رو "

یادداشت مرا بر کتاب « رو به رو » سروده ی « معین اصغری» بخوانید در :

خبرگزاری فارس

سایت شهرستان ادب

نقد کتاب " بی تو حیران تر از آنیم که توصیف شویم "

یادداشت مرا بر کتاب " بی تو حیران تر از آنیم که توصیف شویم " را بخوانید در :

خبرگزاری فارس

نقد کتاب "زیر هر واژه آتشفشان است "

یادداشت خانم پرنیان نرجس پور بر کتاب " زیر هر واژه آتشفشان است " را بخوانید در :

سازمان تبلیغات اسلامی

برگزیدگان جشنواره شعر انقلاب معرفی شدند

برگزیدگان هفتمین جشنواره شعر انقلاب در آیین اختتامیه این رویداد ادبی عصر چهارشنبه ۲۲ فروردین در باغ‌موزه هنر ایرانی معرفی شدند.

به گزارش ایسنا، اسامی برگزیدگان هفتمین جشنواره بین المللی شعر انقلاب به شرح زیر اعلام شد:

بخش تک اثر شعر نو (بدون اولویت)

زهرا شرفی برای شعر «مونالیزای جهان سوم» از خراسان رضوی

پیام جهانگیری برای شعر «گوشه‌های تاریک از اردبیل»

بخش تک اثر شعر کهن

اول: اکرم هاشمی سجزئی برای شعر «قایق» از اصفهان

دوم: یاسین نجارزاده برای شعر «شوکران» از اصفهان

سوم: ابوالفضل محمدزاده آقایی برای شعر «برادرم» از اصفهان

بخش تک اثر شعر نو

دوم: فهیمه قائدی برای شعر «بادام سوخته» از اصفهان

سوم: علیرضا رجبعلیزاده کاشانی برای شعر« ۳»  از اصفهان

هیات داوران در بخش تک اثر شعر نو هیچ اثری را  شایسته کسب مقام  اول ندانست.

بخش مجموعه شعر کهن

اول: اسماعیل محمدپور برای شعر «نتهای مترادف» از گیلان

دوم: سیدمحمدمهدی شفیعی برای شعر «به اسب بنشین...» از خوزستان

سوم: به طور مشترک حسنا محمدزاده برای شعر «سرمشق» از اصفهان و علی فردوسی برای شعر «کاشیانه» از اصفهان

بخش مجموعه شعر نو

اول: محمد صارمی شهاب برای شعر «کوله‌باری از تپانچه و طوفان» از همدان

دوم: مجید سعدآبادی برای شعر «هفته اگر هشت روز بود» از تهران

سوم: فرحناز حمزه هرزنجی برای شعر «آرواره‌های خلیج از فارس» و آریا معصومی ‌برای شعر «گمشده» از کهگیلویه و بویر احمد

این خبر را بخوانید در :

سایت دانشگاه کاشان

خبرگزاری ایکنا

خبرگزاری پانا

سایت شهرستان ادب

خبرگزاری ایسنا

خبرگزاری ایمنا

جلسه نقد

یلدا

 

افسانه شده ...ورد زبان ها شده بی تو

این نامه که با خون دل امضا شده بی تو

 

ربطی به سجل و گذر عمر ندارد

پشت من و این خانه اگر تا شده بی تو

 

احساس غریبی به فراگیری ِ دنیا

در بقچه ی تنهایی من جا شده بی تو

 

حوضی که نشد پر شود از ماهی قرمز

با اشک من اندازه ی دریا شده بی تو

 

شاکی شده خورشید هم از دست نبودت

روز است ولی روز مبادا شده بی تو

 

شب ها به چه جان کندنی از نیمه گذشتند

تقویم ، سراسر شب یلدا شده بی تو

 

این مسأله مبهم شده و حل شدنی نیست

دل بوده زمانی و معما شده بی تو

چند غزل بخوانید در :

http://tajikistantimes.tj/iran/40653/

گفتگویی با خبرگزاری تارنا

اغراق مهمترین آرایه در شعرهای حماسی است

• 
  

 

با توجه به ایام محرم و صفر و ماههای عزاداری سیدالشهدا که در آن قرار داریم، پایگاه خبری تارنا در اقدامی به مصاحبه و گفتگو با شاعران آیینی سرای کشور می‌پردازد. در واپسین روز اربعین حسینی به سراغ حسنا محمدزاده مولف مجموعه های سر به مهر، جوهر جان، زیر هر واژه آتشفشان است، قفس تنگی و... رفتیم تا از شعر آیینی بیشتر بدانیم.

 

از کی سرودن شعر آیینی را شروع کردید؟ 

 سرودن شعر آیینی را از سال هفتاد و شش و از دورانی که در مقطع راهنمایی تحصیل می کردم شروع کرده‌ام؛ اما شعرهای آن روزها در سررسید یادداشت‌های شخصی‌ام بایگانی شدند و از خلوت خانوادگی‌مان فراتر نرفتند. می توانم بگویم که برای اولین بار سرودن شعر مذهبی را در سال هشتاد و دو شروع کردم.

 

چرا شعر آیینی را انتخاب کردید؟

بعد از خواندن کتابی تحت عنوان «کشتی پهلو گرفته» نوشته ی «سید مهدی شجاعی» که هدیه ای از طرف پدرم بود و البته تحت تاثیر حال و هوای ایام فاطمیه ی آن روزها،  شعری را با همین محتوا نوشتم؛  وقتی آن شعر مورد تشویق اطرافیانم قرار گرفت، شعرهای بعدی سروده و مطالعاتم بیشتر شد.  مسلماً از همان ابتدا تصمیم به مطالعه و انگیزه‌ی سرودن شعر مذهبی ارادی بوده است؛ اما فقط این کافی نیست.  

از سر ارادتی که به این آستان دارم و علاقه‌ام نسبت به  فعالیت در این حوزه، اگر به خواست خودم باشد همیشه شعر مذهبی را انتخاب می کنم. معتقدم که تا عنایت اهل بیت نباشد نمی‌توان حتی یک بیت سرود؛ چه برسد به یک شعر.  بارها شده که در مناسبتی خاص مثلا ایام محرم قصد سرودن داشته‌ام اما دریغ ازحتی یک مصرع. روزهایی بوده که در حال و هوای سرودن نبوده‌ام اما شعرهای خوبی خلق شده‌اند.

   

تعریفتان از شعر آیینی چیست ؟  

می‌توان گفت شعر آیینی به مفهوم عام کلمه، شعری است که در آن رسم و رسوم و آداب و سنن و آیین قومی و ملی  بازتاب داده می‌شود که یکی از زیر شاخه های آن مضامین و مسائل دینی و مذهبی ست. اما می‌بینیم که از اصطلاح شعر آیینی معمولا برای شعر مذهبی و شعر شیعی که دامنه‌اش ائمه‌ی اطهار ^{(علیهم السلام)} است و مرکز ثقل آن دو موضوع انتظار و عاشورا است استفاده می‌شود؛  یعنی ما دامنه‌ی شعر آیینی را محدود کرده‌ایم و آن را به عنوان شعرمذهبی که تنها بازتاب دهنده‌ی ارزش‌های دینی‌مان است، می‌شناسیم؛ در حالی که می‌توان گفت شعر انقلاب هم یکی از زیر شاخه‌های شعر آیینی ست. همین‌طور اشعاری که در حوزه‌ی دفاع مقدس و جنگ سروده شده‌اند هم آیینی‌اند؛ چه بسا که در بسیاری از شاهکارهای شعر دفاع مقدس، با نمادها و سمبل‌هایی روبرو می‌شویم که اسوه‌های قیام امام حسین (ع) هستند؛ تا آنجا که در برخی از اشعار با برجسته کردن این اسوه‌ها، رزمنده‌ها را به حضور در جبهه ها و پیروی از سیره‌ی عملی عاشوراییان تشویق می‌کرده‌اند. 

 

 

به نظر شما شعر آیینی ما چه‌قدر قابلیت شناساندن مفاهیم مذهبی را به همه‌ی ادیان و ملت‌ها دارد ؟  

شعربا تمام ظرفیت‌ها وظرایف و قدرت نفوذی‌ که  در قلب و جان مخاطب دارد می‌تواند تاثیرگذارتر از هر هنر دیگری باشد. 

 

شعر مذهبی ما وقتی چنین قابلیتی را پیدا می‌کند که از مرحله‌ی مدح و مرثیه‌ی صرف خارج شده و به محتوا و درون مایه بیشتر بپردازد، تا بتواند تصویری روشن و زلال از آموزه‌های دینی واخلاقی اهل بیت باشد و در نهایت به پیامی ارزشمند در این زمینه برسد؛ که البته این مهم، مستلزم مطالعه و تحقیق در متون و کتاب‌های موثق دینی است و شاعر نمی‌تواند با اکتفا به دانسته‌ها و شنیده‌هایش که مشخص نیست تا چه اندازه دستخوش تحریف بوده اند به سرودن بپردازد و در نهایت به شعری برسد که آیینه‌ای از اسلام ناب باشد.

 

هستند شاعرانی که با تحقیق و تفحص و وسواس در این زمینه شعر می‌سرایند و اشعارشان قابل تأمل است؛ اما با توجه به اکثریت سروده ها ،می تواند گفت  شعرها هنوز به آن مرحله‌ای نرسیده‌اند که قابلیت شناساندن مفاهیم اصیل دینی را داشته باشد.

در واقع اکثریت ما در صورت قضیه مانده‌ایم و به سیرت آن بی توجهیم؛  یعنی از سیره ی عملی پیشوایانمان غافل شده‌ایم. 

 

وقتی ما تلاش کنیم که مدح بگوییم و به مرثیه بپردازیم، آن هم به شکلی که بتوانیم دیگران را به گریه بیندازیم و به عبارت دیگر در مرحله محبت، متوقف شویم و به  معرفت دینی نرسیم خواه ناخواه شعر با تحریفات و خرافات و بیانگر مسائلی غیرمستند و غیرواقعی آمیخته می شود؛ چرا که تلاش می‌کنیم شعری بگوییم که در مجالس خوانده شود؛ مداحان دم بگیرند و شورآفرینی بکنند؛  طبیعتاَ شعور دینی در حاشیه قرار می‌گیرد و خیلی از کاستی‌ها و آفت‌ها و تهدیدها از همین ناحیه متوجه شعر می‌شود.

 

 

به نظرتان شاعر تا چه اندازه اجازه ی اغراق در شعرش را دارد ؟  

می‌دانید که اغراق یکی از آرایه‌های ادبی‌ است که باعث خیال‌انگیز شدن بیشتر شعر می‌شود و شاید مهمترین عاملی که تاثیر جادویی به سخن می‌دهد همین بزرگنمایی است که مهمترین آرایه در شعرهای حماسی است.

 

در حوزه‌ی عاشورا توجه به بعد حماسی آن است؛ پس چه اشکال دارد که شاعر اغراق‌هایی هم در شعرش داشته باشد؟ اما این اغراق تا جایی قابل توجیه است که به اصل محتوا لطمه‌ای وارد نکند و به آن چیزی نیفزاید یا از آن چیزی نکاهد. ما نمی‌توانیم به بهانه ی تاثیر کلام، قیام سیدالشهدا را تا حد اسطوره بالا ببریم چرا که اسطوره آمیزه‌ای از تاریخ و واقعیت و افسانه است اما شهادت امام حسین و یارانش واقعیت محض است. مثلا اگر اغراق کنیم و بگوییم حضرت ابوالفضل به جای مشک دریا را به دندان گرفته بود به اصل ماجرا لطمه‌ای نمی خورد اما در وصف رشادت‌ها و حماسه‌آفرینی‌های حضرت ابوالفضل آیا می‌توانیم اغراق را تا آنجا پیش ببریم که بگوییم تمام سپاه عمر سعد را یک تنه شکست داد و با دست پر به خیمه‌ها برگشت؟

 

در مورد حادثه ای مثل عاشورا که شاعران درباره ی آن زیاد سروده اند فکر می کنید چرا هنوز شعر ها به تکرار نرسیده اند؟ 

 

عاشورا، جایگاه عظیمی در تاریخ اسلام دارد.  از هر جنبه‌ای به حادثه‌ی عاشورا بنگریم عمیق‌ترین و ارزشمندترین مفاهیم را در خود گنجانده است؛ از جنبه‌ی عرفان، عشق، شهادت، نهایت بندگی و  احیاء دین تا حماسه. اما بدون توجه به بعد عرفانی شخصیت امام حسین نمی‌توان حماسه خونین کربلا را فهمید. عرفا از هر دین و مسلک و مذهبی، امام حسین را به عنوان قطب عرفان مورد توجه قرار داده‌اند؛  بعد الهی و عرفانی امام حسین در تک تک جملاتی که  در سفر از مدینه و مکه به کربلا فرموده و گفتگوهایی که با دشمن یا یاران خود داشته‌اند، مشخص است اما بالاتر از اینها آن چیزی است که  در عمل نشان داده‌اند؛ آن هم عشق و محبت به خدا و دلدادگی و سرسپردگی و در یک کلام بندگی است.

 

حُبی که امام حسین در دل دارد و آنچه در مناجات عرفه بیان می‌کند، در حادثه کربلا به نمایش می گذارد و توکل به خدا و تسلیم در مقابل اراده و مشیت پروردگار را به زیباترین شکل ممکن و در اوج خود در صحنه عاشورا نشان می‌دهد.

 راضی بودن به قضای الهی در عمل امام حسین و در سخنانش می‌درخشد. اینها مسائل کوچکی نیستند که با چند سروده به تکرار برسند؛ بلکه معتقدم از گذشته تا به حال و از حال تا قیامت هر چه از آن سروده‌ایم و بسراییم قطره‌ای از آن دریای بیکران را هم به تصویر نکشیده‌ایم.

 

نظرتان در مورد ریتمیک کردن شعر عاشورایی و گذاشتن ملودی های شاد و به گوش مخاطب آشنا روی شعرهای عاشورایی مخصوصا در حوزه ی شعر هیات چیست ؟

 

شعر هیات در واقع شاخه‌ای از شعرمذهبی است. عنوانش جدید است اما از نظر مضمون و محتوا همان  نوحه‌ها و مراثی است؛ از زمانی که عزاداری‌های حسینی قوام گرفته، بر سر زبان ها بوده‌ است و مردم برای برپا کردن علم عزاداری در میادین و مساجد و دسته‌جات از آن استفاده می کرده‌اند. در شعر هیئت زبان شاعر باید به زبان مردم نزدیک‌تر شود؛ با زبان مردم کوچه و بازار انس و الفت بیشتری داشته باشد تا در دسته‌جات سینه‌زنی و مجالس دم گرفته شود و گستردگی پیدا کند.‌ 

 

شاعرانی هم که شعر هیئت می‌گویند، سعی می‌کنند با مولفه‌هایی که مورد پسند مردم است، شعر بگویند که این مساله به خودی خود بد نیست اما در جامعه به دلیل پایین آمدن سطح و شان برخی مدح‌ها و ورود همه افراد با هر سطح مطالعه و سواد مذهبی به صنف مداحی، این روزها شاهد بروز برخی مداحی‌ها با ریتم و آهنگ موسیقی‌های پاپ مجاز و غیرمجاز هستیم. 

 

در کنار این سبک‌های سخیف می‌بینیم که مداحان به بهانه گریه گرفتن از مردم داستان‌هایی را روایت می‌کنند که در هیچ مقتلی نمی‌توان آن را پیدا کرد.

گاهی هم فلسفه شهادت امام حسین نادیده گرفته شده و بیشتر به چشم و ابروی اباعبدالله وحضرت عباس پرداخته می شود با رویه فعلی که در پیش است و نفوذ بالا و سریع  تکنولوژی و شبکه های اجتماعی و سطح دسترسی مردم، متاسفانه داریم به سمت بی هویتی عزاداری پیش می‌رویم.

 

داشتن ریتم و آهنگ در یک نوای مداحی امری طبیعی است اما به روز کردن آن به هر قیمتی  سبب توهین به شأن عزاداری و سوژه ای برای تمسخر مخالفین شعائر مذهبی و دینی شده است.

 

گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی جبهه ی فرهنگی انقلاب

ادبیات عاشورایی در نشر فرهنگ شهادت موثر بوده است

یکشنبه, 25 مهر, 1395 - 15:00

قالب تاثیرگذار شعر تاکنون در هرچه محکم‌تر شدن ارتباط عاطفی میان مردم و واقعه عاشورا نقش بسزایی را ایفا کرده است.

به گزارش حلقه وصل، حسنا محمدزاده شاعر؛ در خصوص کارکرد محرم و واقعه عاشورا در اعتلای ادبیات و هنر دینی گفت: ادبیات و هنر هر قوم و ملت در واقع آیینه‌ای از افکار و باورهای قلبی آن ملت است و ورود حماسه عاشورا به حیطه هنر، ادبیات و علی الخصوص شعر را می‌توان یکی از عوامل ماندگاری نهضت عاشورا دانست؛ زیرا قالب تاثیرگذار شعر تاکنون در هرچه محکم‌تر شدن ارتباط عاطفی میان مردم و واقعه عاشورا نقش بسزایی را ایفا کرده است. 

وی افزود: پرداختن به حماسه کربلا در ادبیات و به طور ویژه در حوزه شعر، بر زبان شاعران تاثیر بسزایی داشته و به آن غنا و اعتلای خاصی بخشیده است؛ تا جایی که بعضی از شاعران و نویسندگان ماندگاری نام خود را مدیون پرداختن به واقعه کربلا هستند و گاهی همچون «محتشم کاشانی» حتی با یک شعر عاشورایی شهره و جاوید گشته‌اند. همچنین شعر و ادبیات عاشورایی همواره در نشر فرهنگ شهادت، آرمان‌گرایی و انگیزه جهاد و مبارزه تا رهایی نقش بسزایی داشته است. از این رو می‌توان ادبیات عاشورایی را از غنی ترین ذخیره های فکری شیعه به شمار آورد.

این شاعر در بخش دیگری از این گفتگو پیرامون نخستین نمایشگاه تخصصی کتاب عاشورا که اخیرا برگزار شد، تصریح کرد: در واقع هدف اصلی از برگزاری این نمایشگاه عرضه کتب عاشورایی به صورت یکجا و با هدف دسترسی آسان و سریع مخاطبان بود که در نوع خود حرکتی بسیار جامع و ارزشمند است.  

محمدزاده در پایان خاطرنشان کرد: به اعتقاد من مطالعه کتاب ها و مطالب گردآوری شده معتبر با محوریت عاشورا برای عاشقان و دلسوختگان امام حسین (ع)، جهت کسب معرفت و شناخت دقیق  پیام عاشورا و هدف اصلی امام حسین (ع) از قیام عاشورا و نیز اکتفا نکردن به شنیده های درست یا غلط و مهم تر از آن جلوگیری از بدعت ها، خرافات و دامن نزدن به  نظریه های بی‌اساسی که در این سال ها از چپ و راست برای ضربه زدن به پیکره قیام عاشورا و جلوگیری از ماندگاری آن صادر می شود، امری مهم و ضروری است. 

نقد کتاب " بهانه ها "

یادداشت مرا به کتاب " بهانه ها " سروده خانم پروانه نجاتی بخوانید در :

فارس نیوز

نسیم آنلاین

برنامه تقریظ

 

 

 

خوانش بخش هایی از کتاب « کنار رود خین» در برنامه ی تقریظ

 

پ ن: برای مشاهده ویدیو روی عکس کلیک کنید

نامه ی تحریم

نوسرده ای در استقبال از پیکر شهید محسن حججی :

ارسال شود نامه‌ی تحریم به دنیا

ما چشم نداریم بدوزیم به دنیا

 

خوب است لب از لب بگشایند قلم‌ها

شاید بشود حرف تو تفهیم به دنیا

 

با ذبح ِ پرستو ، رگ ِ پرواز نخشکید

افزود ولی پر زدنت ، بیم به دنیا

 

* " بَل نَقذِفُ بالحقِ عَلَی الباطِلِ ..." دین را

باید بدهد خون تو تعلیم به دنیا

 

ما منتظر آینه بندان ِ زمینیم

وقتی بشود روح ِ تو تقسیم به دنیا

 

بر نیزه سری مانده که در قلب محرم

خط می‌دهد از سینه‌ی تقویم به دنیا

 

از شاهرگت عطر حرم ریخته بر خاک

این پیکر ِ بی سر شده تقدیم به ؛

                         ...زهـــــــــــــرا(س)

*آیه ی 18 سوره ی انبیا : ما حق را بر باطل پیروز می گردانیم ...

بخوانید در :

خبرگزاری فارس

نسیم آنلاین

عقیق

خبرگزاری دفاع مقدس

نقدی بر کتاب قفس تنگی

یادداشت آقای آرش شفاعی بر کتاب قفس تنگی را بخوانید در ؛

روزنامه قدس

سایت شهرستان ادب

بررسی آثار حسنا محمدزاده

در نشست تحلیل آثار و سیر تحول شعر " حسنا محمدزاده " عنوان شد :

متن خبر را بخوانید در :

خبرگزاری تارنا

خبرگزاری فارس

سایت پارسی زبانان

عکس هایی از مراسم را ببینید در ادامه مطلب :

کانون ادبی بهمن برگزار می کند :

به نقل از سایت پارسی زبانان :

بررسی سیر تحول قلم حسنا محمدزاده

به نقل از خبرگزاری فارس :

بررسی کارنامه ادبی و سیر تحول قلم حسنا محمدزاده

کانون ادبی بهمن برگزار می کند :

نقد کتاب " بی چشمداشت "

یادداشت مرا به کتاب " بی چشمداشت " سروده ی موسی عصمتی بخوانید در :

روزنامه قدس

روزنامه اطلاعات

نقد کتاب " به زبان مادری "

یادداشت مرا به کتاب " به زبان مادری " سروده علی اصغر شیری بخوانید در :

روزنامه خراسان

سایت شهرستان ادب

نقد کتاب " قفس تنگی "

یادداشت خانم دکتر "مریم سپهری " بر کتاب قفس تنگی را بخوانید در :

خبرگزاری فارس

سایت شهرستان ادب

مجله ادبی سه نقطه

نقدی بر کتاب " قفس تنگی "-

یادداشت نیلوفر بختیاری بر کتاب قفس تنگی را بخوانید در :

سایت شهرستان ادب

.

گفتگو با فارس در آستانه روز قلم

حسنا محمدزاده که در این دوره هم نامزد دریافت جایزه برای مجموعه شعر «قفس تنگی» است معتقد است: من معتقدم امروزه که شرایط ارتباطات قوی برای همه فراهم هست و هر کسی خیلی راحت می تواند با پرداخت هزینه‌ای ناچیز به برخی ناشران که به تنها چیزی که اهمیت نمی دهند کیفیت و ارزش محتوایی اثر است و یا حتی با دسترسی به فضای مجازی آثارش را منتشر کند و بین مخاطبان حتی طرفدارانی برای خودش دست و پا کند مخاطبانی که در انبوه اشعار منتشر شده بین شعر واقعی و نظم های سخیف سر در گم می شوند و به عباراتی عشق شاعر شدن و تکنولوژی برای به قهقرا بردن ادبیات دست به دست هم داده اند باید حرکتی صورت بگیرد برای جداکردن سره از ناسره و...؛ شاید برگزاری چنین جوایزی که به رصد و پالایش انبوه آثار تولید شده می‌پردازند آن هم توسط داورانی که به پیشینه شعر کاملا واقفند و خودشان هم شاعران چیره دستی هستند می تواند قدمی کوچک باشد برای پیشبرد شعر و همین مساله لزوم استمرار آن را نشان می دهد و البته بار مسئولیت صدرنشینان را برای شناخت و حمایت از استعدادهای ادبی دوچندان می کند.

برگزیده‌ دوره‌های قبل قلم زرین خاطر نشان کرد: این امر موجب می شود تا لااقل کسانی که دستی در مافیای کتاب ندارند و یا با موسسه یا نهاد فرهنگی دولتی یا غیر دولتی بده - بستان ندارند تا کتابهایشان را یک جا و با تعداد بالا خریداری و پخش کند، کسانی که لطف ناشران محترم شامل حالشان نشده تا کتابهایشان را بصورت توافقی در همان روزهای نمایشگاه با برچسب چاپ دوم وارد بازار کند و کلی سروصدا حاکی بر پرفروش بودنش براه بیندازد، لااقل بدانند و دل خوش باشند که آثارشان از زیر ذره بین صاحب نظرانی با سلایق متفاوت که شعر و سیر پر فراز و نشیب آن و تاریخ ادبیات را از گذشته تا امروز بخوبی می شناسند سربلند بیرون آمده است و می توان به آن به عنوان چراغی اندیشید که هر چند کوچک ، روشنای راه دراز و پر پیچ و خم روبروست

محمدزاده در پاسخ به این سوال که جدا شدن بخش کودک و بزرگسال چه ثمراتی دارد گفت: باید همین گونه باشد، چون شعر کودک و بزرگسال دو ژانر کاملا متفاوت هستند با فضاهای متفاوت و هر کدام برای موفق بودن شاخصه‌های منحصر به خودشان را دارند پس نمی توان به بررسی آنها در کنار هم پرداخت.

پانزدهمین جایزه قلم زرین

شاعره کاشانی نامزد پانزدهمین دوره جایزه ی قلم زرین شد.

به گزارش روابط عمومی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی : کتاب ‹‹قفس تنگی›› سروده خانم حسنا محمدزاده شاعره نامدار کاشانی نامزد پانزدهمین دوره جایزه ی کتاب سال قلم زرین شد .

این کتاب هشتمین کتاب حسنا محمد زاده است که در قالب غزل از سوی انتشارات شهرستان ادب منتشر شده است، در بخش شعر بزرگسالان نامزد پانزدهمین دوره جایزه ی  قلم زرین انتخاب شده است.

پیش از این هم حسنا محمدزاده موفق شده بود با کتاب ‹‹خورشیدهای توامان » اش این جایزه ارزشمند را به خود اختصاص دهد.

مراسم اختتامیه پانزدهمین دوره جایزه ی قلم زرین ۱۴ تیرماه (همزمان با روز قلم) در تهران برگزار خواهد شد.

خبرگزاری تسنیم

ستاد عالی کانون های فرهنگی هنری مساجد

کاشان نیوز

خبرگزاری شبستان

نقدی بر کتاب "زیر سر کوه"

یادداشت مرا به کتاب " زیر سر کوه سروده " فاطمه هاوشکی " بخوانید در :


روزنامه خراسان

سایت شهرستان ادب

نقدی به کتاب‌های"رویای چوبی" و "گناه باران"

 یادداشت مرا بر کتاب های " رویای چوبی " و " گناه باران " سروده سید محمود علوی نیا بخوانید در :

سایت پارسی زبانان

نگاهی به مجموعه شعر«جوهر جان»

یادداشت استاد رضا اسماعیلی بر کتاب " جوهر جان " را بخوانید در :

خبرگزاری ایبنا

نقدی بر نقد قفس تنگی

 یادداشت  خانم فریبا یوسفی بر کتاب " قفس تنگی " و نقد استاد حمید رضا شکارسری براین یادداشت را بخوانید در :

مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده

از «حسنا محمدزاده» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»

 

شهرستان ادب : یازدهمین مطلب از پرونده «نامه‌هایی به آقای رئیس جمهور» اختصاص دارد به سخنان خانم حسنا محمدزاده شاعر مجموعه قفس تنگی

سوال پرونده ما که از خانم محمدزاده و دیگر شاعران و نویسندگان پرسیده شده است چنین است:

* مطالبات فرهنگی شما از رئیس جمهور آینده و منتخب مردم در انتخابات ۱۳۹۶ چیست؟

حسنا محمدزاده:

ارزش و جایگاه اهالی قلم بر هیچ‌کس پوشیده نیست. در تأیید این سخن همین بس که معجزه آخرین پیامبر خدا(ص) حاصل قلم است و خداوند در قرآن به قلم سوگند خورده است.

مسلم است که اهالی قلم چه به صورت مستقیم و چه غیر مستقیم نقش مهمی در انحطاط یا تعالی مردم دارند و همین امر، مسئولیت اصحاب قلم را دوچندان می‌کند. ارزشمندی هر قلم وابسته به پیام آن است و ماندگاری هر اثر به ریشه داشتن در حقیقت بستگی دارد. بنابراین اگر سلطۀ بی‌چون‌و‌چرای قلم به دست نااهلان و کسانی که عقایدشان در تضاد با ارزش‌های اصیل یک جامعه است بیفتد، می‌تواند بنیان‌های فکری و اعتقادی مردم را به خطر بیندازد.

با توجه به اهمیت انکار ناپذیر حضور اهالی قلم در جامعه، تأمین و حمایت فکری و اعتقادی و حتی معیشتی از این قشر باید در اولویت برنامه‌ریزی‌های کلان هر نظام حکومتی باشد، زیرا در صورت ولنگاری و بی‌قیدی در عرصۀ قلم و بی‌اعتنایی به آن تبعات منفی‌اش گریبانگیر تمام جامعه خواهد شد.

گاه انتشار یک مطلب از سوی اصحاب قلم با ایجاد طوفانی عظیم به بیان معضلی می‌پردازد و جامعه را در رفع آن پیشتاز می‌کند و گاه انعکاس مطلبی باعث ایجاد تشنج در جامعه می‌شود.

حمایت بیش از پیش از اهالی قلم باید در دستور کار قرار بگیرد، اما مسلما منظور از حمایت، خرید تعدادی از کتاب‌های آن‌ها و انبار کردنش به شکل کتابخانه‌ای نیست...

امروزه «کتاب نخواندن» معضلی‌ست که حتی دامن‌گیر بسیاری از باسوادها هم شده است، هر چند در سال‌های اخیر نوع مطالعه مردم به دلیل ورود شبکه‌های اجتماعی مجازی تغییر یافته است.

اما یکی از دلایل اصلی اقبال نداشتن مردم به مطالعه، ریشه در نبود احساس نیاز به کتاب‌خوانی دارد. در واقع تا زمانی که لزوم مطالعه در جامعه فرهنگ‌سازی نشود، هر چقدر هم کتاب رایگان به مردم داده شود، جامعۀ کتاب‌خوانی نخواهیم داشت. شاید بتوان گفت در شرایط حال حاضر اقدام‌های زیر بنایی فرهنگی - حتی چند ساله - برای ایجاد این انگیزه در مردم به شدت مهم‌ است و البته نمی‌توان به سیستم معیوب پخش کتاب هم بی‌توجه بود.

وضع نامناسب توزیع کتاب از یک سو سبب استقبال نکردن مخاطبان از کتاب می‌شود و از سوی دیگر انگیزۀ نویسندگان و ناشران را برای ادامه کار کم کرده است.

و اما به عنوان یک زن اهل قلم باید بگویم که ظرفیت‌های زنان فعال در این حوزه بسیار بیشتر از فرصت‌هایی است که آن‌ها در اختیار دارند. هرگز به زنان فرصت‌های برابر با مردان داده نمی‌شود. شاید یکی از دلایل آن درگیری جامعه با نگرش‌های ذاتی و سنتی خود است و این‌که هنوز جامعۀ ما فرایند مردسالارانه دارد. برای همین وقتی در جایی هم حرکتی در جهت به جلو راندن حضور زنان و مسائل آن‌‌ها صورت می‌گیرد. خواه ناخواه این حرکت در ذات خودش ناقص می‌ماند. در نظام کارگزاری هم نگاه به زنان ابزاری است و زنان پایین‌تر از مردان در نظر گرفته می‌شوند، در صورتی که واقعا این‌گونه نیست. لذا مطالبۀ من، برنامه‌ریزی  دولت برای حضور قدرتمند زنان اهل قلم در عرصه‌های فرهنگی- اجتماعی جامعه است که مطمئناً بدون حمایت دولت توانمندی‌های آن‌ها به گفتمان تبدیل نمی‌شود. شاید بهره‌گیری از راهکارهای نخبگان و صاحب‌نظران در این زمینه و همچنین استفاده از حداکثر ظرفیت دستگاه‌های اجرایی بتواند تا حد زیادی برای حل این مشکلات کارآمد باشد.

در حالی‌که برخی فکر می‌کنند مشکلات معیشتی و اقتصادی مهم‌تر از سایر مسائل است از نظر من اولویت نخست کشور اصلاح مسایل فرهنگی‌ست.

یادداشت بهاری حسنا محمدزاده را در این گزارش بخوانید.

چه رستاخیزی می‌شود در دنیای دل‌هایمان، اگر زودتر بهار بیاید

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛  حسنا محمدزاده شاعر، به مناسبت فرا رسیدن فصل زیبای بهار، یادداشت و شعری را با همین مضمون در اختیار باشگاه خبرنگاران جوان قرار داده که در ادامه با هم می خوانیم:

«برف سنگینی باریده است 

آنقدر سنگین  که رد پای مهربانی را پوشانده 

آنقدر سنگین که رنگ ها را به تسخیر خودش درآورده 

که دل‌ها زیر توده های بهمنِ فراموشی مدفون شده اند 

سنگینی‌اش آنقدر هست که بتوان گفت: دنیایمان، دنیای آدم برفی‌ها شده است 

آدم برفی‌های رها شده در حیاط بی در و پیکر زندگی...

با چشم‌هایی که سویی برای دیدن ندارند 

 با سینه‌هایی که قلبی برای مهر ورزیدن در حجم خالی شان نیست 

با دهان‌هایی که از شدت باز نشدن برای گفتن "دوستت دارم ها " دارند به غارهای یخی بدل می شوند 

با دست‌هایی که آنقدر چوب شده اند که توانایی گرفتن هیچ دستی را نداشته باشند  

آنقدر چوب شده اند که حتی به سمت آسمان هم بلند نشوند

که توانایی تحمل لانه ی پرنده ای کوچک را هم نداشته باشند

دنیای آدم برفی‌ها دنیای غریبی ست 

دنیایی که در عین سپیدی، سیاهِ سیاه است  

خورشید محبت است که می تواند بهار بیاورد و رنگ‌ها را از تسخیر زمستان رها کند

محبت است که می تواند خون آدم برفی ها را در رگ‌های زندگی به جریان درآورد 

و به همان دست‌های چوب شده نبض سخاوت ببخشد تا پرواز را به بال های یخ زده هدیه کنند

 چه رستاخیزی می شود در دنیای دل‌هایمان اگر زودتر بهار بیاید 

زودتر از آنکه مهربانی را به فراموشی بسپاریم

زودتر از آنکه برای همیشه دیر شود...»  

و «نوعروس» شعری در وصف بهار:

 

از کمرگاهِ کوه می آید، شیشه های گلاب بر دوشش

می نشیند؛ به چشم هم زدنی، باغ ها می شوند مدهوشش

با همان چشمِ کهرباییِ مست، با سبد های رازقی در دست 

دلِ شوریده ی زمستان را، می کشاند به سمتِ آغوشش

هم ‌نفس با نسیم و رقص کنان، می رسد از حوالی باران 

چشمه ها می شوند از هر سو، شاعرِ شعر های خودجوشش

دامنش: سبزِ یشمیِ چین دار، روسری هاش: ترمه ی زرکار 

شهر را کوچه کوچه پر کرده، عطر اردیبهشتِ تن پوشش

می نشیند به شانه ی ایوان، می کشد دست بر سر گلدان 

بر سرِ گرد و خاکِ طاقچه و... بر سرِ گِردسوزِ خاموشش

دختر ساده ای به نام بهار، در می آید به عقدِ گندمزار 

آسمان، غیر سوره ی "زلزال"، خطبه ای را نخوانده در گوشش

شب خاکستری

 

از نگاهت ریخت در جانم جنونی بندری

رد نشو از پای قایق های عاشق ،  سرسری!

 

تو خلیج فارسی ، من خاک ِ سوزان کویر

با تو ایران می شوم- مهد شکوه و برتری-

 

چشم هایت مثل قهوه خانه های ساحلی

نیمه شب های زمستانی پُر اند از مشتری

 

من برای جشن تو کِل می کشم ، اما چه سود

خیره می مانی به دختر های پیراهن زری

 

کشتی بی سرنشینم را به دریا می برم

یک شب توفان زده ، بی بادبان ... بی روسری...

 

بعد ها دنبال من می آیی اما نیستم

در هوایت غرق خواهم شد شبی خاکستری

 

این همان کشتی ست، افتاده کف دریا ولی

قصر جلبک ها شده در  حیر ت و ناباوری

 

خواستی از کوسه ماهی ها سراغم را بگیر!

از همان هایی که روی دامنت می پروری

 

از جزیره های دور افتاده پیدا می شوم

نه.... نمی دانم چه داری بر سرم می آوری              

آی مردم

 

برگ ریزانم ؛ بهارم را به یغما برده اند

بادها صبر و قرارم را به یغما برده اند

 

حال پاییز من از شور زمستان ، بدتر است

باغ پر بار انارم را به یغما برده اند

 

سال ها چنگیز ها با اسب های یکه تاز

خانه ام ...ایلم... تبارم را به یغما برده اند

 

مثل انسان نخستینم ولی آواره تر

سیل ها دیوار غارم را به یغما برده اند

 

چشم هایم را می آویزم به در، دیوانه وار

میخ ها دار و ندارم را به یغما برده اند

 

در دل انگشت هایم شور شادی مُرده است

تار تب دار ِ سه تارم را به یغما برده اند

 

جار می زد دوره گردی کوچه های شهر را :

آی مردم  ! روزگارم را به یغما برده اند

...

دلم جدا شدنی نیست از دلت وقتی

چنان دو حلقه ی زنجیر متصل شده اند

حسنا محمدزاده

رهایی

 

ابری شده چشمم که دلی سیر ببارد

تا بعد تو دیگر به کسی دل نسپارد

 

دنبال یکی باش که مثل منِ بی تاب

تا آمدنت ثانیه ها را بشمارد

 

قویی شود و پر بکشد از شب دریا

بر ساحل آرام دلت سر بگذارد

 

تا ورد زبانش بشود نام و نشانت

هر روز ، تو را گوشه ی قلبش بنگارد

 

او که نه فقط شور بهار تو که حتی

پاییز و زمستان تو را دوست بدارد

 

من از تو به این شرط گذشتم که بگردی

دنبال کسی که به خودت دل بسپارد

قافله

 

 

همه رفتند فقط من عقب قافله ام

بی حواسم ، کسلم ، ساکت و بی حوصله ام

 

حاصل عمر مرا در چمدانت بستی

آه...  بدجور، زمین خورده ی این فاصله ام

 

هیچ کس بعد تو دنیای مرا درک نکرد

سالها رفته ولی حل نشده مسئله ام

 

عشق ، تصمیم گرفته ست که ویران بشوم

چند سالی ست که روی گسل زلزله ام

 

چند سالی ست که تو قله نشینی و هنوز

لنگ لنگان وسط دامنه هایت ، یله ام

 

قاصدک ها خبر جشن تو را آوردند

کاش می شد که به گوشت برسد هلهله ام

 

تو پس از من همه جا قافله سالار شدی

من ولی بی تو همیشه عقب قافله ام

طرح صلیب

 

ناز شصت روزها ! حسی غریبم داده‌اند

ظاهری آرام و قلبی ناشکیبم داده‌اند

 

چارشنبه سوری‌ام ، پایان سالی آتشین

روزو شب با شوق دیدارت لهیبم داده‌اند

 

نیم‌خورده روی دست زندگی افتاده است

از بهشت گونه‌هایت هرچه سیبم داده‌اند

 

من زمین را دوست دارم با تمام تنگی‌اش

راضی‌ام از اینکه چشمانت فریبم داده‌اند

 

رودهای من به آغوشت سرازیرند باز

رو به اقیانوس آرام تو شیبم داده‌اند

 

بیش از این ای بغض کهنه ، میخکوب من مباش !

من درختی زخمی‌ام ، طرح صلیبم داده‌اند

 

می نشینم دانه‌های اشک را بر نخ کنم

باز هم تسبیحی از امّن یجیب‌ام داده‌اند

نقاشی

 

افتاده‌ام از شاخه‌ای خشکیده بین برف‌ها

یک پرتقال خونی غلتیده بین برف‌ها

 

شاید مرا یک روز ابری زیر پای عابران

چشمان گنجشک فضولی دیده بین برف‌ها

 

شاید مسافر بوده‌ام یک روز، اما زندگی

دنبال من یک کاسه خون ، پاشیده بین برف‌ها

 

هر روز دارد می‌دود ، دنیا شبیه کودکان

دنبال خرگوشی که می‌لرزیده بین برف‌ها

 

روزی به دریا می‌رسد ذرات آدم برفی‌ام

بوی بهارت بازهم پیچیده بین برف‌ها

 

ترسیم کرده زندگی در آخرین نقاشی‌اش

ما را: دو تا شاخه گل روییده بین برف‌ها

آخرین مقصد

 

دو هواییم ؛ دمی صاف و دمی بارانی

ما همانیم ، همانی که خودت می‌دانی

 

پیش‌بینی شدن ِ حال من و تو سخت است

دو هواییم ...ولی بیشترش توفانی

 

آخرین مقصد تو شانه‌ی من بود ؛ نبود ؟

گریه کن هرچه دلت خواست ، ولی پنهانی

 

شاید این بار به شوق تو بتابد خورشید

رو به این پنجره‌ی در شُرُف ویرانی

 

باز باید بکشی عکس پریشان ِ مرا

گوشه‌ی قاب ِهمان روسری ِ لبنانی

 

*

آب با خود همه‌ی دهکده را خواهد برد

اگر این رود ، زمانی بشود طغیانی

قرار

 

قرار بود زمانی مرا مجاب کنی

به احترام دل ساده‌ام شتاب کنی

 

قرار بود بسازی ...نه اینکه دنیا را

به چشم هم‌زدنی بر سرم خراب کنی

 

چه سالها که دوفنجان چای منتظرند !

دوباره در دل این خانه قند آب کنی

 

لباس نو نخریدم به شوق آن روزی

که رنگ پیرهنم را تو انتخاب کنی

 

هنوزمیخ اتاقت به عشق پابند است ؟

هنوز عکس مرا می‌بری که قاب کنی ؟

 

به حبه حبه‌ی انگور تازه می‌ماند

نخواه شعر ِمرا خمره‌ی شراب کنی

 

همیشه چشم به راهم بیا هرازگاهی

سر مزارم اگر خواستی ثواب کنی

شعر خیالی

 

شورت به اشعار خیالی برنمی‌گردد

دیوانه دیگر این حوالی برنمی‌گردد

 

کوچید از دِه ، بقچه‌ای از درد بر دوشش

دیگر به آغوش‌ اهالی برنمی‌گردد

 

گل‌های پرپر را بخشکان لای دفترهات

عطری به گلدان سفالی برنمی‌گردد

 

سنگی که تو انداختی دریاچه را گِل کرد

این دل به دوران زلالی برنمی‌گردد

 

هیزم نیاور زندگی ! دیگر نمی‌سوزم

آتش به دل‌های زغالی برنمی‌گردد

 

قصد شکارِ شیر دارد این تفنگ ِپیر

از جنگل اما دستِ خالی برنمی‌گردد

 

باید مرا راحت کنی ؛ این بی‌سروسامان

هرگز به آن آشفته‌حالی برنمی‌گردد

نقطه ی پایان

 

ما چه بودیم از همان آغاز غیر از جان هم

بغضِ هم ، بی‌تابیِ هم ، دردِ هم ، درمانِ هم

 

ما چه بودیم از همان آغاز ؟

                                  یک روح و دو تن

نیمه‌های آشکار و نیمه‌ی پنهان هم

 

بیش از این باید به بوران زمستان خو کنیم

نیست وقتی دست‌های گرممان از آن ِ هم

 

طعمه‌ی هیزم شکن‌هایند شاخ و برگ ما

میزبان ِ آتشی سرخیم و آتشدان هم

 

سر به زانوی که بگذارند وقت خستگی

قلب‌های بی قرار و بی سروسامان هم ؟!

 

زندگی منهای تو مرگ است پس با این حساب

می‌توان نامید ما را نقطه‌ی پایان ِ هم

خمره ی پنهانی

 

مانده‌ام گیج ؛ همان عاشق مستی یا نه ؟

که به پای من ِ آواره نشستی یا نه ؟

 

من همان خمره‌ی پنهانی انگور تواَم

تو همان ساده‌دل ِ باده پرستی یا نه ؟

 

خاطرت هست دخیل نفس گرمت را -

به ضریح دل این گمشده بستی یا نه ؟

 

بارها سنگ به آیینه‌ی ما زد دنیا

 من که صد‌بار شکستم ، تو شکستی یا نه ؟

 

طاقتِ دشت به سر‌آمده ، آهو‌دلِ من !

بند، از پای لب بسته گسستی یا نه ؟

 

من شدم رود ، به شرطی که تو دریا بشوی

راه پر‌پیچ و خمی طی شده ...

                                     هستی ؟ یانه

شکستنی

 

دلم به دام نگاهت اسیرتر شده است

چقدر ماهِ رخت سر به زیرتر شده است !

 

چقدر خانه برای صدات می میرد !

چقدر عطر تنت دلپذیرتر شده است !

 

منم ...ولی نه همانی که می‌شناختی‌اش

دلم به وسعتِ صد سال ، پیرتر شده است

 

شکستنی شده‌ام ؛ دست بر دلم نگذار

از آنچه فکر کنی گوشه گیرتر شده است

 

پرنده‌ای که از آنسوی میله می‌ترسید

برای با تو پریدن دلیرتر شده است

 

قدم به سینه‌ی سوزان من گذاشته‌ای

دوباره گوشه‌ی چشم کویر ، تر شده است

کوله بار

تو به دریا ریختی و من کماکان ماهی‌ام

بازهم ای رود ! ممنون از همین همراهی‌ام

 

کاروانی تشنه بود و یوسفی درچاه  و من

من : طنابی که فقط شرمنده از کوتاهی‌ام

 

سکه‌هایم از رواج افتاد و تاجم زیر پا

تلخ پایان یافت با تو جشن شاهنشاهی‌ام

 

ماه با سردی به گوش موجِ عاشق پیشه گفت

هرچه از تو دور باشم بیشتر می خواهی‌ام 

 

رامِ دام و دانه و بامی نخواهد شد دلم

من کبوترهم اگر باشم کبوتر چاهی‌ام

 

کوله بارِ بسته دارد باز دل دل می‌کند

من ولی با اولین پروازِ فردا ، راهی‌ام

حسنا محمدزاده:

تنها از جنبه سوگ نباید به واقعه عاشورا نگریست!

رشادت ها و حماسه آفرینی های واقعه عاشورا دارای پیامی برای نسل ما و آیندگان است.

حسنا محمدزاده شاعر در گفتگو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در خصوص آثار عاشورایی خود گفت: در میان هشت کتاب شعری که تاکنون از بنده منتشر شده؛ سه کتاب به صورت مجزا با محوریت شعر اهل بیت (ع) سروده شدند. کتاب‌های «هنوز قلب قلم درد می‌کند برگرد» و «خورشیدهای توامان» از انتشارات آرام دل و «سر به مهر» که در سال 93 توسط انتشارات جمهوری به چاپ رسیده است.

وی افزود: هر سه این کتاب‌ها دربرگیرنده اشعار مذهبی مانند اشعار نبوی، علوی، فاطمی، عاشورایی، رضوی و انتظار بوده و همچنین اشعاری که به دیگر امامان معصوم تقدیم شده اند. اما بخش اعظمی از اشعار هر یک از این کتاب ها عاشورایی هستند که در آن ها به شخصیت‌های اصلی واقعه کربلا از زوایای مختلف پرداخته شده است.

این شاعر در بخش دیگری از این گفتگو اظهار داشت: زوایای بررسی و نگرش های مختلف به واقعه عاشورا را می توان به طور کلی به چند دسته تقسیم کرد؛ نگاه به عاشورا به عنوان واقعه‌ای قدسی، تاریخی، دینی و آیینی-ارزشی.

وی در ادامه افزود: با نگاه قدسی به این واقعه؛ شعر رویکرد عرفانی پیدا می کند. از این منظر عاشورا منبع عظیمی از عرفان، کشف و شهود است مانند آنچه در شعر عمان سامانی دیده می شود. در نگاه دینی عاشورا به عنوان پیام و سرمشقی برای ما و نسل آینده در نظر گرفته می شود و مسلما دانسته های قبلی هر مولف و ذهنیات او در این زمینه در کنار کتاب ها و منابع مورد مطالعه اش نقشی کلیدی در رویکرد اثر خلق شده ایفا می کنند.

محمد زاده در پایان خاطرنشان کرد: من هم با توجه به مطالعه و بررسی هایی که در دوران فعالیت شعری خود در متون عاشورایی و مقاتل معتبر داشته ام تمام تلاشم بر این بوده که تنها از جنبه سوگ به واقعه عاشورا ننگرم؛ بلکه رشادت ها و حماسه آفرینی ها را هم با در نظر گرفتن پیامی که می توانند برای نسل ما و آیندگان داشته باشند در حجم واژه ها بریزم.

محمدزاده در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان:

ادبیات عاشورایی در نشر فرهنگ شهادت موثر بوده است

قالب تاثیرگذار شعر تاکنون در هرچه محکم‌تر شدن ارتباط عاطفی میان مردم و واقعه عاشورا نقش بسزایی را ایفا کرده است.

حسنا محمدزاده شاعر در گفتگو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در خصوص کارکرد محرم و واقعه عاشورا در اعتلای ادبیات و هنر دینی گفت: ادبیات و هنر هر قوم و ملت در واقع آیینه‌ای از افکار و باورهای قلبی آن ملت است و ورود حماسه عاشورا به حیطه هنر، ادبیات و علی الخصوص شعر را می‌توان یکی از عوامل ارتباط حسی بیشتر مردم با نهضت عاشورا دانست؛ زیرا قالب تاثیرگذار شعر تاکنون در هرچه محکم‌تر شدن ارتباط عاطفی میان مردم و واقعه عاشورا نقش بسزایی را ایفا کرده است.

وی افزود: پرداختن به حماسه کربلا در ادبیات و به طور ویژه در حوزه شعر، بر زبان شاعران تاثیر بسزایی داشته و به آن غنا و اعتلای خاصی بخشیده است؛ تا جایی که بعضی از شاعران و نویسندگان ماندگاری نام خود را مدیون پرداختن به واقعه کربلا هستند و گاهی همچون «محتشم کاشانی» حتی با یک شعر عاشورایی شهره و جاوید گشته‌اند. همچنین شعر و ادبیات عاشورایی همواره در نشر فرهنگ شهادت، آرمان‌گرایی و انگیزه جهاد و مبارزه تا رهایی نقش بسزایی داشته است. از این رو می‌توان ادبیات عاشورایی را از غنی ترین ذخیره های فکری شیعه به شمار آورد.
 
این شاعر در بخش دیگری از این گفتگو پیرامون نخستین نمایشگاه تخصصی کتاب عاشورا که اخیرا برگزار شد، تصریح کرد: در واقع هدف اصلی از برگزاری این نمایشگاه عرضه کتب عاشورایی به صورت یکجا و با هدف دسترسی آسان و سریع مخاطبان بود که در نوع خود حرکتی بسیار جامع و ارزشمند است. 

محمدزاده در پایان خاطرنشان کرد: به اعتقاد من مطالعه کتاب ها و مطالب گردآوری شده معتبر با محوریت عاشورا برای عاشقان و دلسوختگان امام حسین (ع)، جهت کسب معرفت و شناخت دقیق  پیام عاشورا و هدف اصلی امام حسین (ع) از قیام عاشورا و نیز اکتفا نکردن به شنیده های درست یا غلط و مهم تر از آن جلوگیری از بدعت ها، خرافات و دامن نزدن به  نظریه های بی‌اساسی که در این سال ها از چپ و راست برای ضربه زدن به پیکره قیام عاشورا و جلوگیری از ماندگاری آن صادر می شود، امری مهم و ضروری است.  

خبرگزاری تسنیم

رشته تحصیلی ارتباطی با ذوق هنری ندارد/پس از حل مسائل ریاضی ‌‌شعری در ذهنم‌ جوشش کرد

شاعر برجسته کاشانی گفت: در اغلب اوقات پس از حل مسائل ریاضی و مسائل مرتبط با رشته تحصیلی، شعری در ذهن من جوشش کرده و شروع به سرودن آن کرده‌ام که غالبا اشعاری خوب و قوی بوده‌اند.

حسنا محمدزاده در گفت‌وگو با خبرگزاری تسنیم از کاشان، به مناسبت روز شعر و ادبی پارسی ضمن معرفی خود اظهار داشت: متولد سال 1361 در کاشان هستم و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته الکترونیک گذرانده‌ام و ازسال‌های 76-75 یعنی دوران نوجوانی در قالب نیمایی شروع به شعرنویسی کردم.

وی افزود: پس از آن، در قالب‌های غزل، مثنوی و رباعی به سرودن شعر پرداختم. اولین مجموعه شعری من در سال 89 تحت عنوان "هنوز قلب قلم درد می‌کند برگرد" منتشر شد و در همان بازه زمانی برگزیده جایزه کتاب فصل شد. از دیگر کتب منتشر شده می‌توان به "عشق‌های بی‌حواس"، "خورشیدهای توامان"، "یک مشت آسمان"، "سر به مهر"، "جوهر جان"، "زیر هر واژه آتشفشان است" و "قفس تنگی" اشاره کرد.

محمدزاده در خصوص انتشارات شهرستان ادب خاطرنشان کرد: آخرین اثر من در انتشارات شهرستان ادب چاپ و وارد بازار کتاب شد. شهرستان ادب از سوی شاعران نخبه و جوان که در حوزه شعر و ادبیات فعالیت می‌کنند تاسیس شد و از طرف مقام معظم رهبری مورد تایید و تشویق قرار گرفته است. در این مجموعه به پرورش استعداد شاعران جوان در رده سنی 15 تا 25 سال می‌پردازند و اکثر اساتید به‌نام، آثار نخبگان را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند.

وی در خصوص میل به شعر و شاعری علی‌رغم عدم ارتباط با تحصیلات دانشگاهی خود خاطرنشان کرد: رشته تحصیلی ارتباطی با ذوق هنری ندارد و برای کسب مهارت لازم در این زمینه می‌توان به مطالعه کتب مختلف از جمله "شعرشناسی" استاد شمیسا و استاد شفیعی کدکنی پرداخت اما رشته تحصیلی مرتبط با شعر و شاعری بی‌تاثیر نیست.

این شاعر برجسته کاشانی تصریح کرد: در اغلب اوقات پس از حل مسائل ریاضی و مسائل مرتبط با رشته تحصیلی، شعری در ذهن من جوشش کرده و شروع به سرودن آن کرده‌ام که غالبا اشعاری خوب و قوی بوده‌اند و این نشان‌دهنده عدم ارتباط ذوق هنری با رشته تحصیلی است. در واقع شعر مهندسی کلمات است و یک شاعر خوب باید توانایی انتخاب و چینش کلمات را داشته‌باشد.

محمدزاده در خصوص آثار خود اضافه کرد: از دیدگاه یک مولف، تمامی آثار وی عزیز و ارزشمند است اما از آثار خود مجموعه "خورشیدهای توامان" بسیار ارزشمند می‌دانم. زیرا همه اشعار آن در مدح اهل بیت (ع) است و به جرات می‌توان گفت تمامی اشعار آن با جوشش اولیه و در مناسبت‌های مربوط به ائمه بوده است و به همین دلیل برای من بسیار ارزشمند است.

وی در خصوص حوزه‌های اشعار خود گفت: اشعار من از لحاظ محتوایی شامل موضوعات مذهبی، پایداری، اجتماعی، ملی و سایر زمینه‌ها بوده‌ است و همچنین قالب اشعار من رباعی، غزل، قصیده، مثنوی و ترکیب بند است. یک شاعر نباید خود را در یک زمینه محدود کند و یک شاعر فرزند زمان خود است.

این شاعر برجسته کاشانی در خصوص تاثیر ادبیات و شعر از لقب دارالمومنین کاشان اظهار داشت: لقب دارالمومنین کاشان باعث شده است شاعرانی همچون محتشم کاشانی را پرورش دهد که پرچمدار شعر عاشورایی است و ماندگارترین شعرهای عاشورایی از زبان او گفته شده‌ و از طریق شعر این فرهنگ به گوش جهانیان برسد

محمدزاده در خصوص ویژگی‌های یک شاعر افزود: مهمترین شاخصه یک شاعر مزین بودن به فضیلت‌های اخلاقی است و تازمانی که خود بهترین خصوصیات اخلاقی را نداشته‌باشد نمی‌تواند آنها را در شعر منعکس کند و همیشه شعر و ادب در کنار یکدیگر هستند.

وی ضمن اشاره به احادیثی از امام صادق (ع) و امام حسین (ع) خاطرنشان کرد: ادب دارای حوزه وسیعی است که اولین و مهمترین آن ادب در برابر پروردگار، سپس در برابر ولی نعمت ما و در آخر در مقابل استاد است که در این خصوص آیات و روایات متعددی وجود دارد. تواضع جزئی از ادب است و شاعری ماندگار است که حس غرور نداشته باشد.

این شاعر برجسته کاشانی در خصوص دیدار خود با رهبر معظم انقلاب اضافه کرد: این افتخار نصیب بنده شد تا در سال 90 به محضر مقام معظم رهبری شرفیاب شوم. در سال 92 نیز با شعری که در خصوص شهدای هسته‌ای سرودم، توفیق دیدار مجدد با رهبر انقلاب اسلامی را داشتم و این شعر را در محضر ایشان قرائت کردم.

محمدزاده در خصوص وجود مشکلات در حوزه شعر و ادب در کاشان افزود: از جمله مشکلاتی که کاشان در حوزه شعر و ادب با آن مواجه است نبود فضایی در جهت بررسی شعر جوانان است که این امر می‌تواند در قالب کارگاه‌های نقد اجرایی شود. همچنین کمبود کنگره‌های پربار در کاشان از دیگر مشکلات در این زمینه است؛ در حالی که پیشرفت خود را مدیون شرکت در این کنگره‌ها می‌دانم. وجود این کنگره‌ها فضای خوبی را برای شاعران جوان ایجاد می‌کند و وجود اساتید در این کنگره در فرهنگ‌سازی و پرورش ذهن شاعران جوان بسیار موثر است و مردم می‌توانند از این طریق اشعار خوب را تشخیص دهند.

وی گفت: شاعران باید به آنچه که می‌نویسند اعتقاد داشته باشند و آن را در زندگی اجرا کنند و نوشته‌های یک شاعر باید به دل بنشیند که باید برخاسته از دل باشد.